امروز مورخ ۰۹ /۰۴ /۱۴۰۱ : برگزاری سمینار آموزشی ویژه بازار فارکس با حضور کمپانی هلمن گروپ کشور آلمان و مدیر ارشد رگولاتوری سی اف انگلیس .
Sahamir University
تاکنون امتیازی ثبت نشده است
قراردادهای هوشمند بلاک چین

موضوع مقاله : قراردادهای هوشمند بلاک چین
امروز با گردآوری این مقاله قصد داریم درباره * قراردادهای هوشمند بلاک چین * توضیح دهیم ، در ادامه برای کسب اطلاعات بیشتر درباره * قراردادهای هوشمند بلاک چین * همراه ما باشید .

موضوع : قراردادهای هوشمند بلاک چین

قراردادهای هوشمند بلاک چین

یکی از ایده هایی که الهام بخش توسعه فناوری بلاک چین بود، ایده حذف واسطه های شخص ثالث مانند بانک ها و دولت ها از امور مالی افراد بود. هنوز سوال برانگیز است که آیا این هدف محقق شده است یا خیر، اما ظهور ارزهای رمزنگاری شده – معروفترین آنها، بیت کوین – سوالات زیادی را در مورد موسسات مالی متمرکز موجود ایجاد کرده است و اینکه آیا می توان چنین غول های آنالوگ را با سیستمی جایگزین کرد که با اطلاعات دیجیتال فعلی مناسب تر باشد. سن. این خط فکری منجر به مفهوم و ایجاد قراردادهای هوشمند یا “Blockchain 2.0” شد.

قرارداد هوشمند چیست؟

از نظر قانونی، قرارداد توافقی است بین اشخاص خصوصی که تعهدات متقابلی را ایجاد می کند که توسط قانون قابل اجرا است. اکثریت قریب به اتفاق قراردادهای حقوقی به صورت شفاهی – از طریق ارتباط شفاهی یا کتبی – بیان می شوند. اگر یکی از طرفین به طرف قرارداد خود عمل نکند، طرف دیگر می تواند برای جبران خسارات خود اقدام قانونی کند. به همین دلیل، قراردادهای سنتی مستلزم دخالت حداقل سه طرف است: دو طرف برای بستن توافق و یک طرف برای اجرای آن. این جنبه جایی است که قراردادهای هوشمند مزیتی را ارائه می دهند.

یک قرارداد هوشمند از قدرت بلاک چین غیرمتمرکز برای حذف اجرای قراردادهای قانونی توسط شخص ثالث استفاده می کند. زمانی که هر دو طرف با شرایط قرارداد هوشمند موافقت کردند، قرارداد هوشمند خود به خود اجرا می شود. بلافاصله، شرایط قرارداد برنامه‌ریزی می‌شود و روی بلاک چین قرار می‌گیرد و قرارداد را غیرقابل تغییر می‌کند، به طوری که حتی سازنده یک قرارداد هوشمند نمی‌تواند پس از توافق آن را تغییر دهد. اگر طرفی به تعهدات خود عمل نکند، جریمه های توافق شده به آن طرف تعلق می گیرد. قراردادهای هوشمند همچنین از مزایای دیگر فناوری بلاک چین ، مانند افزایش امنیت و پایداری بهره می برند.

در حال حاضر، قراردادهای هوشمند به قراردادهای انتقال وجوه یا مالکیت محدود می شود. قراردادهایی که نیاز به تفاسیر ذهنی بیشتری دارند با ماهیت سیاه و سفید و تحلیلی کد رایانه ای مناسب نیستند.

قراردادهای هوشمند چگونه کار می کنند؟

قراردادهای هوشمند از کد برای اجرای توافقات بین طرفین خود استفاده می کنند. از آنجایی که کد فقط می تواند به روشی عمل کند که برنامه ریزی شده است، قراردادهای هوشمند هرگونه عدم اطمینان در مورد شرایط یا نتیجه یک توافق را از ابتدا حذف می کنند.

ابتدایی ترین شکل قرارداد هوشمند، قرارداد مشروط است. قراردادهای هوشمند مشروط به شکل عبارات “if/then/else” هستند که در اکثر زبان های برنامه نویسی مشترک است. قراردادهای هوشمند از این زبان برنامه نویسی منطقی برای قراردادهای قانونی استفاده می کنند. این مثال ساده را در نظر بگیرید:

آلیس به باب دو بیت کوین با نرخ بهره 5 درصد قرض می دهد و باب وثیقه نامشخصی می گذارد. آلیس و باب توافق می کنند که وام ظرف یک سال بازپرداخت شود. تمام این اطلاعات در یک قرارداد هوشمند برنامه ریزی شده است و وثیقه در امان نگه داشته می شود. اگر باب وام را به موقع پرداخت کند، قرارداد هوشمند به طور خودکار وثیقه او را به او باز می گرداند. در غیر این صورت ، اگر او نتواند وام را بازپرداخت کند، قرارداد هوشمند وثیقه او را در اختیار آلیس قرار می دهد.

اکثر قریب به اتفاق قراردادهای هوشمند با استفاده از زبان Solidity در پلتفرم اتریوم برنامه ریزی شده اند. در اتریوم، ارسال یک قرارداد هوشمند مستلزم هزینه اندکی به نام گاز است. برنامه نویسان برای تامین توان محاسباتی مورد نیاز برای اجرای کد قرارداد هوشمند، این هزینه را به شبکه می پردازند. برخی از کاربران اتریوم، به نام ماینرها ، قدرت پردازش خود را به اعتبار قراردادهای هوشمند اختصاص می دهند. در مقابل، ماینرها توکن‌های اتریوم به نام اتر را به عنوان پرداخت دریافت می‌کنند. مقدار گازی که یک قرارداد هوشمند نیاز دارد به پیچیدگی آن و نسبت فعلی شبکه از ماینرها به درخواست های قرارداد هوشمند بستگی دارد.

قراردادهای هوشمند و قانون

حتی اگر این قراردادها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که مستقل از هر سیستم قضایی عمل کنند، بسیاری از قراردادهای هوشمند به‌جای هر گونه شرایط کتبی، تحت حیطه قانون قراردادهای ایالتی در ایالات متحده قرار می‌گیرند. نیک سابو، مخترع قراردادهای هوشمند، پیشنهاد کرد که یک دستگاه فروش خودکار، در اصل، یک قرارداد هوشمند ابتدایی است، زیرا خریداران حق دریافت کالاهایی را که سفارش داده‌اند، هر زمان که مقدار صحیح ارز را در دستگاه وارد می‌کنند، قایل شده‌اند. مانند یک قرارداد هوشمند، هیچ چیز دیگری به جز مقدار صحیح ارز نمی تواند ماشین فروش را وادار کند که محصول را آزاد کند.

اجرای قانونی قراردادهای هوشمند راه طولانی را طی کرده است. به عنوان مثال، قانون یکسان تراکنش های الکترونیکی سال 1999، امضاهای الکترونیکی را اعطا کرد و همان جایگاه قانونی کاغذ را ثبت کرد. بعداً، قانون ثبت امضاهای الکترونیکی هرگونه تعصب باقی مانده در مورد اسناد قانونی الکترونیکی را از بین می برد. اخیراً برخی از ایالت‌ها مانند آریزونا و نوادا دامنه قوانین خود را گسترش داده‌اند تا مبادلات و توافق‌نامه‌های مبتنی بر بلاک چین را نیز در بر بگیرد.

با این حال، اینکه آیا قراردادهای هوشمند در آینده نزدیک در ظرفیت قابل توجهی مورد استفاده قرار خواهند گرفت، به دلایل مختلف یک سوال باز باقی می ماند. اول، این فناوری هنوز در مرحله ابتدایی خود است. دوم، از همان مشکلاتی که اینترنت با آن مواجه است رنج می برد: قطعی ناخواسته و مسدود شدن شبکه ها. در نهایت، قراردادهای هوشمند مستلزم آن است که وکلا در تفسیر کد متخصص باشند.

خوشبختانه، قراردادهای هوشمند و قراردادهای سنتی می توانند همزیستی داشته باشند. برخلاف قراردادهای هوشمند «فقط کد» که در این مقاله توضیح داده شده است، قراردادهای هوشمند «فرعی» می‌توانند با اجرای برخی مفاد قرارداد مکتوب را تکمیل کنند. در چنین مواردی همیشه در قرارداد کتبی وجود یک قرارداد هوشمند اضافی ذکر شده است.

انجمن وکلای آمریکا (ABA) معتقد است که قراردادهای هوشمند یک فناوری مخرب است که نحوه انجام مشاغل، مراقبت های بهداشتی و اداره جامعه را تغییر می دهد. وکلایی که مایلند این تغییرات گسترده را پیش بینی کنند ممکن است بخواهند خود را با قراردادهای هوشمند و فناوری بلاک چین به طور کلی آشنا کنند تا بتوانند این اطلاعات را به طور مؤثر به مشتریان خود منتقل کنند.

  • فرم ثبت همکاری

فهرست مطالب